عصری نو- بیل گیتس، بنیانگذار مایکروسافت، در اظهارنظری تازه، چشمانداز جدیدی از آینده فناوری ترسیم کرده و از خالکوبیهای هوشمند به عنوان جایگزین احتمالی تلفنهای همراه نام برده است.
به گزارش دیلی گلکسی، گیتس باور دارد که فناوری پوشیدنی به مرحلهای خواهد رسید که ابزارهایی مانند گوشی موبایل جای خود را به تتوهای هوشمند خواهند داد. این تتوها میتوانند عملکردهایی مشابه تلفن همراه – از جمله ارتباط، اتصال به اینترنت و پایش وضعیت سلامت – را در قالبی بسیار کوچکتر و شخصیتر ارائه دهند.
این خالکوبیها که با استفاده از جوهرهای خاص و نانوخازنها ساخته میشوند، بهصورت مستقیم روی پوست قرار میگیرند و میتوانند بدون نیاز به صفحهنمایش یا سختافزارهای جانبی، نقش یک دستگاه هوشمند را ایفا کنند. با لمس یا حرکات ساده، امکان تعامل با محیط دیجیتال فراهم میشود. از ارسال پیام و باز کردن درها گرفته تا کنترل ابزارهای هوشمند و حتی مانیتورینگ شاخصهای حیاتی بدن مانند ضربان قلب و دمای بدن.
در کنار مزایای گسترده، این فناوری نگرانیهایی نیز به همراه دارد. جمعآوری اطلاعات بیومتریک و شخصی توسط این ابزارها، پرسشهایی جدی در مورد حریم خصوصی، امنیت دادهها و سوءاستفادههای احتمالی مطرح میکند. اگر قرار باشد دادههای حساس روی پوست افراد ذخیره شود، چه تضمینی برای جلوگیری از هک یا سرقت اطلاعات وجود دارد؟
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند که استفاده از مشخصات بیومتریک منحصربهفرد هر فرد، میتواند امنیتی بالاتر از فناوریهای فعلی مانند رمز عبور یا کارتهای اعتباری ایجاد کند.
انقلابی در سلامت فردی
تتوهای هوشمند نه تنها در حوزه ارتباطات، بلکه در پایش دقیق وضعیت سلامت نیز تحول بزرگی ایجاد خواهند کرد. این ابزارها میتوانند در لحظه شاخصهایی مانند سطح اکسیژن، الگوی خواب، فشار خون و … را پایش کرده و حتی علائم اولیه بیماریها را قبل از بروز علائم جدی تشخیص دهند.
تغییرات اجتماعی و سبک زندگی
اگر این فناوری بهصورت گسترده مورد استفاده قرار گیرد، ممکن است وابستگی انسانها به تلفنهای همراه کاهش یابد و فرصت بیشتری برای ارتباط انسانی واقعی فراهم شود. با این حال، موضوع دسترسی برابر به این فناوری نیز مطرح است؛ آیا تتوهای هوشمند تنها در اختیار طبقات مرفه جامعه قرار خواهند گرفت یا در دسترس عموم مردم نیز خواهند بود؟
پیشبینی بیل گیتس درباره جایگزینی گوشیهای هوشمند با تتوهای هوشمند، نگاهی جسورانه و آیندهنگرانه است. با وجود موانع قانونی، اخلاقی و امنیتی، در صورت توسعهی درست و عادلانه این فناوری، میتوان آیندهای را تصور کرد که در آن ابزارهای دیجیتال به بخشی نامرئی و یکپارچه از بدن ما تبدیل شدهاند
