به گزارش پایگاه خبری عصری نو؛
در شرایطی که قیمت جهانی طلا در سالهای اخیر روندی صعودی داشته است، استخراج چند تن طلا بهمعنای ورود هزاران میلیارد تومان به چرخه اقتصادی کشور است، اما پرسش مردم شهرهایی مانند تکاب این است که سهم ما از این ثروت چیست؟
برای یافتن پاسخ، کافی است نگاهی به یکی از نمونههای ملموس بیندازیم. تکاب، شهری در استان آذربایجانغربی، دو معدن مهم و شناختهشدهطلا، زرشوران و آقدره را در خود جای داده است.
این شهر و معادنش در بسیاری از گزارشها بهعنوان یکی از قطبهای طلای غربآسیا معرفی میشوند، اما وقتی پای صحبت مردم یا فعالان اقتصادی محلی بنشینید، تصویر متفاوتی نمایان میشود. تکاب فقط یک مثال است. مسئله، فراتر از یک شهر یا یک معدن است. پرسش اساسی این است که منابع معدنی کشور، بهویژه طلا، چگونه مدیریت میشوند و درآمد حاصل از آن چه جایگاهی در توسعه مناطق معدنخیز و اقتصاد ملی دارد؟
کشورمان یکی از کشورهای دارای ذخایر غنی طلا در منطقه است. طبق آمارها حدود ۲۴ معدن طلای فعال در کشور شناسایی شده و در حال بهرهبرداری هستند. معدن زرشوران در نزدیکی تکاب، بهعنوان یکی از بزرگترین معادن طلای غرب آسیا شناخته میشود. گفته میشود تنها این معدن، ظرفیت اکتشاف سالانه شش تن طلا را دارد. معدن آقدره هم با ظرفیت کمتر، اما سودآوری بالا، سالهاست طلا استخراج میکند.
در شرایطی که قیمت جهانی طلا در سالهای اخیر روندی صعودی داشته است، استخراج چند تن طلا بهمعنای ورود هزاران میلیارد تومان به چرخه اقتصادی کشور است، اما پرسش مردم شهرهایی مانند تکاب این است که سهم ما از این ثروت چیست؟ در بسیاری از شهرهای دارای معادن، از جمله تکاب، وضعیت اقتصادی مردم نهتنها بهبود نیافته بلکه در برخی موارد، نسبت به گذشته نیز ضعیفتر شده است.
نرخ بیکاری بالاست، زیرساختها فرسودهاند و دسترسی به خدمات اولیه مانند درمان و آموزش در سطح مطلوبی نیست. جوانان برای یافتن کار ناچار به مهاجرت میشوند. همه اینها در حالی رخ میدهد که روزانه کامیونهای حامل سنگ طلا از دل کوه خارج میشوند، کارخانهها فعالند و گزارشهای مالی از میلیاردها تومان فروش حکایت دارند.
اینجاست که مردم میپرسند: اگر این حجم طلا از شهر ما استخراج میشود، چرا زندگی ما تغییری نمیکند؟ این پول کجاست؟
