پایگاه خبری عصری نو گزارش میدهد:
نام خلیج فارس، همانطور که در تاریخ کشور عزیزمان ایران ریشهدار است، در طول تاریخ در اسناد معتبر و بینالمللی نیز ثبت شده است. این نام نهتنها در متون تاریخی ایرانی بلکه در متون تاریخی بسیاری از کشورهای دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در قراردادها و اسناد مختلف که بین ایران و کشورهای خارجی، یا حتی بین دولتهای عربی و دیگر کشورهای جهان تنظیم شده، نام این پهنه آبی بهطور مستمر با عناوینی همچون «خلیج فارس»، «بحر فارس»، «بحر عجم» و «خلیج ایران» در زبانهای مختلف، از جمله فارسی و عربی، ثبت گردیده است.
یکی از قدیمیترین اسناد بهجا مانده که در آن نام خلیج فارس آمده، متون تاریخی انگلیسی است که در آن از عبارت «Sinus Persicus» برای اشاره به خلیج فارس استفاده شده است. این عبارت که به معنای «خلیج پارسی» یا «خلیج ایران» است، در متون جغرافیایی و تاریخی یونانی و رومی باستان، نظیر آثار استرابون، بطلمیوس و پلینیوس دیده میشود.
در این میان، کتاب «Indikê» نوشتهٔ نیارخوس، یکی از نخستین اسناد مکتوب است که بهطور مستقیم از نام «Persikon kolpos» برای اشاره به خلیج فارس استفاده کرده است. این اثر که حدوداً در سال ۳۰۰ پیش از میلاد نگاشته شده، نامی مهم از این پهنه آبی را در تاریخ ثبت کرده است.
قدیمیترین نقشهای که در آن از عبارت «Sinus Persicus» برای اشاره به خلیج فارس استفاده شده، نقشهای است که به دوران بطلمیوس (Claudius Ptolemaeus) در قرن دوم میلادی مربوط میشود. این نقشه در کتاب مشهور «Geographia» او منتشر شده و همچنان یکی از اسناد معتبر جغرافیایی در تاریخ بهشمار میرود. نسخهای از این نقشه در «Harmsworth’s New Atlas of the World» منتشر گردید.
همچنین، در سال ۱۵۶۴ میلادی، نقشهای دیگر از قرن شانزدهم میلادی توسط پمپونیوس ملا (Pomponius Mela) در شهر بازل، سوئیس، منتشر شد. در این نقشه که توسط هنری پتری (Henri Petri) چاپ شده، نیز عبارت «Sinus Persicus» برای اشاره به خلیج فارس بهکار رفته است.
این اسناد تاریخی، از جمله نقشهها و متون مکتوب، تأکیدی بر قدمت و اعتبار نام خلیج فارس در تاریخ بشری و نقش ایران در معرفی و ثبت این نام بهعنوان هویت این پهنه آبی در تاریخ جهان دارند.
منبع: تجارت نیوز
