پایگاه خبری عصری نو گزارش میدهد:
در شرایطی که بازار اجاره بهای مسکن هر روز داغتر میشود و مستأجران بیش از همیشه تحت فشار قرار دارند، وزارت راه و شهرسازی وعده اجرای یک بسته حمایتی ویژه برای مستأجران را داده است؛ بستهای که از اواسط ماه جاری وارد فاز اجرایی خواهد شد. اما سؤال اساسی اینجاست: آیا این طرح واقعاً میتواند بخشی از بار مالی اجارهنشینی را سبک کند یا صرفاً یک مُسکن موقت برای عبور از بحران است؟
جزئیات بسته حمایتی؛ از وعده تا مصوبه
بر اساس مصوبه اخیر شورایعالی مسکن، قرار است دو نوع تسهیلات وام به مستأجران پرداخت شود. بهمحض تصویب این طرح، شورایعالی بانکها نیز پای کار آمد و پرداخت وامهای ۵۵ تا ۴۰۰ میلیون تومانی ودیعه مسکن را تصویب کرد.
مطابق با این طرح:
- مبلغ ۲۰ هزار میلیارد تومان وام قرضالحسنه ۴۰۰ میلیون تومانی به دهکهای اول تا سوم درآمدی تعلق میگیرد.
- همچنین ۲۰۰ هزار میلیارد تومان وام با مبلغی بین ۵۵ تا ۲۷۵ میلیون تومان و سود ۲۳ درصدی برای سایر دهکهای درآمدی در نظر گرفته شده است.
شرط دریافت وام چیست؟
حبیبالله طاهرخانی، معاون مسکن و ساختمان وزارت راه، در گفتوگویی اعلام کرد که تنها شرط کلیدی برای دریافت این وام، نداشتن سابقه مالکیت است. به گفته او، قرمز بودن فرم «ج» مانعی برای دریافت وام نیست.
برای دریافت وام، مستأجران باید:
- اجارهنامه خود را در سامانه ملی «تم» وابسته به وزارت راه بارگذاری کنند.
- مراحل صحتسنجی از طریق کد ملی انجام خواهد شد.
- پس از تأیید اطلاعات، فرد به سیستم بانکی معرفی میشود.
- دستورالعمل اجرایی این وامها با همکاری بانک مرکزی و وزارت راه و شهرسازی بهزودی ابلاغ خواهد شد.
آیا این وامها در عمل کارآمدند؟
فرشید ایلاتی، کارشناس بازار مسکن، معتقد است که مبلغ ۲۷۵ میلیون تومانی حتی در شهرهای بزرگ نیز پاسخگوی ودیعه یک آپارتمان کوچک نیست. او هشدار میدهد: «در تهران و حتی بسیاری از مراکز استانها، این مبلغ کفاف یک رهن ۷۰ متری را هم نمیدهد.»
او همچنین به یک نکته مهم اشاره میکند: وامهای قرضالحسنه برای دهکهای پایین اگرچه جذاب هستند، اما این اقشار غالباً حتی توان بازپرداخت اقساط سبک را هم ندارند. از سوی دیگر، بانکها همچنان در ارائه ضمانتنامه سختگیری زیادی دارند؛ همین موضوع باعث میشود بسیاری از مستأجران عملاً از چرخه بهرهمندی از این تسهیلات حذف شوند.
حمایتهای بدون زیرساخت، دردی از مستأجر دوا نمیکند
کارشناسان بر این باورند که بدون زیرساختهای نظارتی و ضمانت اجرایی مؤثر، این نوع بستههای حمایتی نمیتوانند نقش بلندمدت و مؤثری در مهار بحران اجاره ایفا کنند. آنها تأکید دارند تا زمانی که عرضه واقعی مسکن افزایش پیدا نکند، این بستهها صرفاً آرامبخشهایی برای یک بیماری مزمناند.
آیا اینبار با دفعات قبل فرق دارد؟
در حالی که مسئولان وعده دادهاند اجرای این طرح در زمان مقرر آغاز شود، موفقیت آن به عوامل مهمی مانند همکاری نظام بانکی، سهولت فرآیند ثبتنام، توان بازپرداخت اقشار هدف و استمرار منابع مالی بستگی دارد. سابقهی اجرایی چنین طرحهایی در سالهای قبل، این سؤال را در ذهنها برجسته میکند: آیا اینبار اتفاق متفاوتی خواهد افتاد یا باز هم با تکرار تجربههای نیمهکاره مواجه میشویم؟
منبع: تسنیم
