به گزارش عصری نو، سید موید علویان در یک نشست خبری که در ستاد وزارت بهداشت برگزار شد، افزود: بر اساس تحقیقات انجام شده در یکی از دانشگاههای علوم پزشکی کشور بیش از ۹۰ درصد زنان مبتلا به هپاتیت C یا سابقه تتو داشتهاند یا همسرانی با سابقه اعتیاد تزریقی داشتهاند. به همین دلیل، خانواده افراد مبتلا باید تحت آموزشهای پیشگیرانه قرار گیرند.
رییس انجمن مطالعات بیماریهای کبدی ایران گفت: یکی از راههایی که بهصورت علمی ثابت شده میتواند در انتقال هپاتیت C مؤثر باشد، موضوع تتو کردن است؛ چراکه برخی از دستگاهها ممکن است آلوده باشند. هپاتیت C از طریق روابط جنسی منتقل نمیشود و عمدتاً از طریق تماس با خون انتقال مییابد.
وی تصریح کرد: بنابراین، توجه به رفتارهای پرخطر، مسائل بهداشتی و پرهیز از اعتیاد تزریقی میتواند نقش مهمی در پیشگیری از این بیماری داشته باشد.
علویان با بیان اینکه ایران تنها کشوری است که دو روز در تقویم خود به نام هپاتیت ثبت کرده است، ادامه داد: یکی در مردادماه و دیگری در اول آبان. این موضوع همیشه این پرسش را ایجاد کرده که چرا دو روز مجزا به این مناسبت اختصاص یافتهاند؟ پاسخ این است که بیش از ۱۰ سال پیش و پیش از آنکه سازمان جهانی بهداشت روزی را به این مناسبت تعیین کند، ایران روز اول آبان را بهعنوان روز ملی هپاتیت در تقویم رسمی کشور ثبت کرده بود؛ و این از افتخارات نظام سلامت کشور است. هرچند دلیل انتخاب دقیق اول آبان مشخص نیست، اما مکاتبات فراوانی برای رسمی شدن این روز صورت گرفته است.
به گفته وی، «آگاهی» و «دانش» قدرت هستند، و امروز این واقعیت برای ما ملموس است که اگر بخواهیم در این جهان سعادتمند زندگی کنیم، باید صاحب قدرت باشیم، و منشأ قدرت نیز دانش و آگاهی است. بنابراین، روز جهانی هپاتیت فرصتی برای افزایش فعالیتهای آموزشی و اطلاعرسانی است.
علویان تصریح کرد: اخبار بسیار امیدوارکنندهای از اقدامات انجامشده در این زمینه وجود دارد. شاهد آن هستیم که بالاترین مقامات سیاسی و مدیریتی نظام سلامت، از جمله وزیر بهداشت، نسبت به موضوع هپاتیت حساسیت و اهتمام دارند و اعلام کردهاند که اقدامات مؤثری در حال انجام است.
وی اظهار داشت: کنترل و ریشهکنی این بیماریها بدون حضور رسانه، اطلاعرسانی و افزایش آگاهی عمومی امکانپذیر نیست. رسانه میتواند نقشی بسیار تأثیرگذار ایفا کند.
شیوع هپاتیت C در کشور روندی کاهشی دارد
علویان با بیان اینکه شیوع هپاتیت C در کشور روندی کاهشی دارد، ادامه داد:
البته باید میان «شیوع» و «بروز» بیماری تفاوت قائل شد. در سطح جهانی، انتقال از طریق تزریق خون دیگر روش شایعی نیست، زیرا پیش از تزریق، خونها غربالگری میشوند. با این حال، دو مسیر انتقال همچنان اهمیت دارند: اول، عدم رعایت بهداشت در خدمات پزشکی. برای مثال، در پاکستان یکی از مسیرهای انتقال، اقدامات پزشکی غیربهداشتی است. اما در ایران، خدمات پزشکی تحت نظارت، اعتباربخشی و کنترل قرار دارد و این نگرانی جدی وجود ندارد.
وی توضیح داد: دومین خطر عمده که امروزه در جهان مطرح است، «تزریق غیر ایمن» است. در ایران، تلاشهایی که برای درمان اعتیاد، کنترل HIV و گسترش خدمات کاهش آسیب صورت گرفته، اثر مستقیمی بر کاهش بروز هپاتیت C داشتهاند. به همین دلیل، شاهد کاهش میزان ابتلا به این بیماری در کشور هستیم.
