پایگاه خبری عصری نو گزارش میدهد:
در حالی که هنوز زخم بدهیهای پیشین استقلال التیام نیافته، حالا خبر رسیده که این باشگاه طی ۴۵ روز آینده باید مبلغ سنگین ۳۸ میلیارد تومان به دروازهبانی بپردازد که حتی یک دقیقه هم برای این تیم به میدان نرفته و حتی لباس تمرین را به تن نکرده است.
رسانهها اخیراً توضیحات فرشید سمیعی، مدیرعامل پیشین استقلال درباره این پرونده جنجالی را منتشر کردند؛ توضیحاتی که به جای رفع ابهام، بیشتر بوی توجیه میداد. اما سؤال اصلی اینجاست: اگر سالها پیش، با این سبک مدیریت هزینهزا و بیبرنامه برخورد میشد، آیا امروز باید شاهد حیف و میل شدن میلیاردها تومان از سرمایههای مردمی به دست بازیکنان و مربیان بیکیفیت خارجی میبودیم؟
واقعیت تلخ این است که در تمام این سالها، مدیران عامل استقلال و پرسپولیس که عامل بخش بزرگی از بحرانهای مالی این دو باشگاه بزرگ بودهاند، هرگز پاسخگوی قراردادهای سنگین و بیمنطق خود نبودهاند. فرشید سمیعی نیز بهخوبی میداند که امروز میتواند به سادگی از این اشتباه دفاع کند، چون تجربه ثابت کرده که پیشینیان او هم بدون کوچکترین بازخواست، هزینههای گزافی بر گرده مردم تحمیل کردند و به راحتی کنار کشیدند.
مدیران پیشین پرسپولیس و استقلال حالا در آرامش کامل به روزهای پرخرج خود نگاه میکنند، بیآنکه دغدغهای از پاسخگویی درباره هدررفت اموال عمومی داشته باشند. این وضعیت اسفناک، پیام واضحی دارد: «هیچ سیستم نظارتی کارآمدی برای پیگیری این تخلفات وجود ندارد.»
اگر طی سالهای گذشته، با مدیران متخلف برخورد قانونی و جدی میشد و آنان مجبور به جبران خسارتهای وارده از جیب خود بودند، دیگر هیچ مدیری به خود اجازه نمیداد اینچنین بیپروا بیتالمال را خرج بازیکنان یا مربیان بیکیفیت کند.
حالا که استقلال به ظاهر خصوصی شده، این سؤال مطرح میشود که آیا مالک باشگاه مسئولیت این خسارت ۳۸ میلیاردی را از عاملان آن مطالبه خواهد کرد؟ یا باز هم، همچون گذشته، هزینه این تصمیمات نسنجیده از جیب مردم پرداخت میشود؟
واقعیت این است که تجربههای قبلی نشان میدهد به احتمال زیاد این مبلغ در مهلت مقرر پرداخت نخواهد شد، که همین امر باعث افزایش جریمهها و تشدید بحران مالی باشگاه میشود. در نتیجه، استقلال با یک چالش تازه و حاشیههای گستردهتر روبهرو خواهد شد.
اما در نهایت، مسئله اصلی همان سؤالی است که دیروز رسانهها مطرح کردند: «چه زمانی شاهد پایان این دور باطل خواهیم بود؟»
پاسخ این سؤال و اقدام مؤثر نهادهای نظارتی فوتبال میتواند برای همیشه راه را بر چنین تخلفات بزرگی ببندد. اما اگر باز هم بیتفاوتی پیشه شود، ۳۸ میلیارد امروز، تنها یکی از پروندههای بیپایان مدیریتهای ناکارآمد فوتبال ایران خواهد بود.
و همچنان مدیرانی خواهند آمد و رفت که در سایه نبود نظارت، با خاطری آسوده بیتالمال را هزینه کنند و حتی ذرهای احساس مسئولیت نداشته باشند.
منبع: خبر انلاین
