پایگاه خبری عصری نو گزارش میدهد:
در شرایطی که خیابانهای تهران هر روز مملو از خودروهایی است که جایی برای پارک ندارند، مدیریت شهری همچنان به سیاست توسعه نامتوازن و ناکارآمد ادامه میدهد. بر اساس آمار رسمی، در سال گذشته بیش از ۲۵۰ هزار خودرو جدید در پایتخت پلاک شدهاند، اما در مقابل تنها حدود ۸ هزار فضای پارکینگ جدید احداث شده یا در مرحله طراحی و اجراست. این اختلاف ، بار دیگر زنگ خطر بحران ترافیک و نارضایتی عمومی را به صدا درآورده است.
شهرداری تهران به ریاست علیرضا زاکانی، حتی نتوانسته پاسخگوی نیاز ابتدایی یکسال از روند افزایشی خودروها در شهر باشد. در حالی که برآوردها از وجود بیش از ۴.۷ میلیون خودرو فعال در تهران حکایت دارد، عملکرد شهرداری در توسعه زیرساختهای پارکینگ تقریباً ناچیز و ناکافی بوده است.
در سالی که گذشت، تنها تعداد محدودی پارکینگ جدید با ظرفیتهای جزئی در نقاط مختلف شهر افتتاح شد. از جمله این پروژهها میتوان به پارکینگ امیرکبیر با ظرفیت ۵۴۲ خودرو، شهید بغدادی با ۳۵۰ خودرو، شهید باقری با ۳۶۵، مینابی با ۴۳۹، گلستانی با ۲۵۰، اعتماد با ۲۵۳ و جوادیه با تنها ۱۵۰ خودرو اشاره کرد. اگر حتی با خوشبینی تمام پروژههایی که هنوز در مرحله طراحی هستند نیز محاسبه شوند مانند: پارکینگهای شهید عسگری (۲۵۰ ظرفیت)، ساعد (۶۰۰)، کوثر (۲۱۵)، امام خمینی (۱۵۰۰)، شهدای آزادی (۳۷۰)، اسلامآباد (۱۰۰)، شریعتی (۷۰۰)، میدان آزادی (۸۰۰)، مرندی (۳۰۰)، هلالاحمر (۲۰۰)، سمیه بهار (۸۳۳) و شهید عباس اصفهانی (۱۰۰) مجموع آنها به عدد ۸۳۱۷ جای پارک میرسد؛ عددی که حتی کفاف خودروهای تازهوارد در سال ۱۴۰۳ را نمیدهد.
به زبان ساده، تهران فقط در سال گذشته با کمبود ۲۴۲ هزار و ۵۶۱ فضای پارکینگ برای خودروهای جدید مواجه بوده است؛ و این در حالی است که بحران مربوط به کمبود جای پارک در پایتخت سالهاست که انباشته شده و حالا به مرحله انفجار رسیده است.
با نگاهی به عملکرد شهرداری تهران، بهوضوح مشخص است که اولویتهای توسعهای در تضاد با نیازهای فوری شهروندان قرار دارد. در حالی که بسیاری از کلانشهرهای دنیا با گسترش حملونقل عمومی، ایجاد خطوط مترو، نوسازی ناوگان اتوبوسرانی و تشویق به استفاده از دوچرخه و وسایل نقلیه پاک در حال کاهش وابستگی به خودروهای شخصی هستند، تهران همچنان در دور باطل افزایش خودرو و کمبود زیرساختهای اساسی گرفتار مانده است.
کارشناسان شهری بارها تأکید کردهاند که تهران دیگر ظرفیت جذب خودروهای بیشتر را ندارد. اما علیرغم این هشدارها، بهنظر میرسد مدیریت شهری فعلی همچنان به سیاست “نمایش پروژههای کوچک و تبلیغاتی” بسنده کرده و از اتخاذ تصمیمات جسورانه و بلندمدت در حوزه حملونقل عمومی اجتناب میورزد.
افزایش شمار خودروها بدون در نظر گرفتن تبعات ترافیکی، آلودگی هوا، فرسایش روانی شهروندان و ناتوانی زیرساختهای فعلی در پاسخگویی، نتیجهای جز افزایش نارضایتی عمومی و تخریب کیفیت زندگی شهری نخواهد داشت. این در حالی است که انتظار میرفت مدیریت جدید شهری با شعارهای نوگرایانه، تغییرات ملموسی در سیاستگذاریهای زیربنایی ایجاد کند؛ اما آنچه در عمل مشاهده میشود، چیزی جز وعدههای تکراری و حرفهایی بیعمل نیست.
در چنین شرایطی، شهروندان تهرانی بیش از هر زمان دیگری چشمانتظار اقدامات ریشهای و اصولی در حوزه مدیریت شهری هستند. تا زمانی که ساختارهای شهری با رشد افسارگسیخته خودروها همراستا نشود، نباید انتظار داشت که تهران از این چرخه معیوب خارج شود. راه نجات پایتخت، نه در افزایش چند صد پارکینگ پراکنده، بلکه در تحول بنیادین سیستم حملونقل عمومی و بازنگری جدی در سیاستهای کنترل خودرو است.
منبع: رکنا
