عصری نو_در حالی که بسیاری از مدارس غیردولتی تنها سه روز در هفته آموزش حضوری ارائه میدهند، والدین همچنان موظف به پرداخت شهریههای ۱۰۰ تا ۱۴۵ میلیون تومانی هستند؛ وضعیتی که پرسش جدی «شهریه برای چه؟» را به مطالبهای عمومی تبدیل کرده است.
در روزهایی که آموزش حضوری دانشآموزان در بسیاری از مدارس غیردولتی به سه روز در هفته یا حتی کمتر کاهش یافته است، نارضایتی والدین از دریافت شهریههای کامل به یکی از مطالبات جدی خانوادهها تبدیل شده است. والدینی که معتقدند بار اصلی آموزش، هم از نظر مالی و هم آموزشی، به دوش خانوادهها افتاده است.
به گفته والدین، آموزش آنلاین نهتنها هزینههای مدارس را کاهش داده، بلکه مخارج جدیدی همچون اینترنت پرسرعت، گوشی هوشمند یا لپتاپ و افزایش مصرف انرژی را به خانوادهها تحمیل کرده است؛ هزینههایی که پیشتر بر عهده مدارس بود، اما اکنون مستقیماً از جیب خانوادهها پرداخت میشود.
بررسی فیشهای واریزی شهریه نشان میدهد که برخی مدارس غیردولتی بدون در نظر گرفتن کاهش روزهای آموزش حضوری، شهریههایی بین ۱۰۰ تا ۱۴۵ میلیون تومان مطالبه میکنند؛ رقمی که به گفته والدین، هیچ تناسبی با میزان خدمات آموزشی ارائهشده ندارد. آنها معتقدند مدارسی که با اولین بارش برف یا افزایش آلودگی هوا فعالیت حضوری خود را متوقف میکنند، همچنان در دریافت شهریه بدون انعطاف عمل میکنند.
از نگاه خانوادهها، کاهش حضور دانشآموزان در مدرسه به معنای کاهش هزینههای جاری مدارس از جمله آب، برق، گاز و تغذیه است؛ با این حال، این صرفهجوییها نهتنها به کاهش شهریه منجر نشده، بلکه فشار مالی مضاعفی را نیز به والدین وارد کرده است.
برخی والدین میگویند در شرایط فعلی، علاوه بر پرداخت شهریه، ناچارند نقش معلم خصوصی را نیز ایفا کنند و همزمان هزینههای جانبی آموزش آنلاین را بپردازند؛ آنهم برای مدارسی که عملاً بخش مهمی از کارکرد حضوری و تعامل اجتماعی خود را از دست دادهاند.
به باور معترضان، ادامه این روند نشاندهنده نوعی نابرابری در نظام آموزشی غیردولتی است؛ سیستمی که در آن مدرسه همواره طلبکار و خانوادهها بدهکار هستند. آنها خواستار بازنگری فوری در میزان شهریهها، شفافسازی هزینهها و نظارت جدیتر نهادهای مسئول بر عملکرد مدارس غیردولتی شدهاند.
