پایگاه خبری عصری نو گزارش میدهد:
اقتصاد ایران وارد طولانیترین دوره تورم بالا در تاریخ معاصر خود شده است؛ مسیری فرسایشی که اکنون به نمادی از چالش ساختاری در نظام اقتصادی کشور تبدیل شده است.
بر اساس دادههای آماری رسمی، بیش از ۵۷ ماه پیاپی است که تورم نقطهبهنقطه از مرز ۳۰ درصد عبور کرده و همچنان در همین بازه بالا باقی مانده است. بهعلاوه، نزدیک به ۷ سال متوالی است که نرخ تورم سالانه نیز بالای ۳۰ درصد تثبیت شده؛ روندی کمسابقه که اقتصاددانان از آن با عنوان «وضعیت تورم مزمن» یاد میکنند.
گرچه از دهه ۱۳۴۰ خورشیدی تاکنون، میانگین نرخ تورم دهساله در ایران همواره دو رقمی بوده، اما موج تورمی فعلی از منظر طول، شدت و پایداری، در تاریخ اقتصادی معاصر ایران بیسابقه است. این بدان معناست که ایران وارد یک عصر جدید از تورم بلندمدت شده که ساختارهای اقتصادی، معیشتی و حتی روانی جامعه را دستخوش دگرگونی کرده است.
نکته قابل تأمل آن است که این وضعیت در تضاد کامل با روند جهانی قرار دارد. در حالی که اغلب کشورهای جهان توانستهاند با ابزارهای پولی و سیاستهای انضباطی، تورم را کنترل و به سطوح پایین تکرقمی برگردانند، تنها معدودی از کشورها همچنان با تورم مزمن مواجهاند و ایران یکی از مهمترین نمونههای آن به شمار میرود.
کارشناسان، عوامل گوناگونی را در شکلگیری و تداوم این وضعیت دخیل میدانند؛ از جمله کسری مزمن بودجه، رشد بیضابطه پایه پولی، تحریمهای اقتصادی، نبود انضباط مالی، و انتظارات تورمی کنترلنشده. مجموعه این عوامل، در کنار ضعف ساختارهای تولیدی و محدودیتهای تجارت خارجی، اقتصاد کشور را به چرخهای گرفتار کرده که در آن افزایش مداوم قیمتها به یک هنجار جدید تبدیل شده است.
ادامه این روند میتواند تبعاتی فراتر از اقتصاد رقم بزند؛ از افزایش شکاف طبقاتی و کاهش قدرت خرید اقشار متوسط و ضعیف گرفته تا بیثباتیهای اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی به سیاستگذاریهای اقتصادی.
در شرایط فعلی، کارشناسان بر این باورند که برای خروج از این عصر تورمی، نیاز به اصلاحات بنیادین و چندلایه در ساختار اقتصادی کشور وجود دارد؛ اصلاحاتی که تنها با اراده سیاسی قوی و اجماع در سطوح مختلف حکمرانی اقتصادی ممکن خواهد شد.
منبع: فرارو
